„Nauczanie dziecka z wadą słuchu w placówkach ogólnodostępnych”

21 października 2013r. w Sali Narad Starostwa Powiatu Brzozowskiego odbyła się konferencja szkoleniowa dla dyrektorów, logopedów, pedagogów i nauczycieli zorganizowana w ramach współpracy Pani Anity Kafel Dyrektora Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Brzozowie z surdologopedą Panią Barbarą Sługocką – Wilk nt „Nauczanie dziecka z wadą słuchu w placówkach ogólnodostępnych”.

Idea integracji szkolnej jako jednej z form kształcenia i wychowania dzieci niepełnosprawnych polega na włączeniu dzieci niepełnosprawnych w powszechny system szkół i placówek oświatowych na wszystkich poziomach edukacji, wraz z zabezpieczeniem ich specjalnych potrzeb edukacyjnych, dotyczy to także integracji szkolnej dzieci z uszkodzonym słuchem. Dzieciom z takim problemem przysługuje orzeczenie o kształceniu specjalnym ze względu na słabosłyszenie lub niesłyszenie. Osoby niedosłyszące, słabosłyszące są to osoby u których wada słuchu ogranicza odbiór mowy drogą słuchową. Odbiór informacji głównej jest pełniejszy przy stosowaniu aparatu słuchowego i implantów ślimakowych, słabosłyszący mogą opanować mowę ustną drogą naturalną poprzez słuch.

W związku z tym, wszyscy pracownicy oświatowi, nauczyciele biorący udział w procesie nauczania dziecka słabosłyszącego w placówce ogólnodostępnej  muszą zdawać sobie sprawę z trudności, jakie napotyka dziecko słabosłyszące. Dotyczą one głównie komunikacji werbalnej tj. w rozumieniu bardziej złożonych poleceń, pytań treści, w rozumieniu pojęć abstrakcyjnych, w rozumieniu znaczenia danego słowa w zależności od kontekstu, w rozumieniu czytanego tekstu w zależności od występujących w nim pojęć abstrakcyjnych, trudności w pełnym zrozumieniu lektur, jak również wiedzy przedmiotowej zawartej w podręczniku,  w rozumieniu mowy tylko na drodze słuchowej, bez możliwości obserwowania ust mówiącego.

Trudności w szkole dotyczą również: koncentracji uwagi na czas trwania wszystkich lekcji w ciągu dnia, formułowania wypowiedzi ustnych i pisemnych (czasami spotyka się agramatyczną budowę zdań), trudności artykulacyjne (stopień nasilenia zależy głównie od wielkości ubytku słuchu oraz efektów dotychczasowej rewalidacji). Dziecko najczęściej pisze tak jak mówi i słyszy, popełniając dużo błędów wynikających z niedosłuchu Część dzieci z wadami słuchu wykazuje uzdolnienia w innych kierunkach. Najczęściej spotykane to zdolności matematyczne, dobra orientacja przestrzenna, dobrze rozwinięta umiejętność logicznego myślenia, zdolności plastyczne, czasem kulinarne.

Dziecko z wadą słuchu przy dużym nakładzie pracy, wczesnej rewalidacji może osiągnąć pozytywne wyniki i może dobrze funkcjonować w szkole. Ocenianie takich uczniów wymaga znacznej indywidualizacji. Warto dokonać oceny opisowej a dopiero potem wyrazić ocenę stopniem. My, nauczyciele musimy dbać o komfort psychiczny dziecka, umożliwić mu akceptację w środowisku, akceptację rodziców, czy rodziny. Mamy obowiązek stworzenia dziecku z w/w deficytem możliwości możliwość odnoszenia sukcesów, ponieważ kalectwo nie przekreśla funkcjonowania w społeczeństwie.

Prelegent konferencji – surdologopeda Pani Barbara Sługocka – Wilk podkreśliła, iż motywem przewodnim dla wszystkich nauczycieli pracujących z dziećmi z wadą słuchu winna być odpowiedź na pytanie : „Jak stać się sojusznikiem i przyjacielem dziecka w jego zmaganiach edukacyjnych i w integracji społecznej?” i na to pytanie starała się podsunąć odpowiedź.

Po krótkim przypomnieniu funkcjonowania ucha, i mechanizmów słyszenia zostały omówione przyczyny i rodzaje uszkodzeń słuchu oraz w jaki sposób  aparaty słuchowe i implanty ślimakowe  pomagają dzieciom z tym kalectwem.
Jak dzieci z wadą słuchu uczą się słuchać i mówić było zagadnieniem nieco szerzej omawianym. Dzieci z umiarkowanym, znacznym i głębokim ubytkiem słuchu muszą najpierw nauczyć się wyróżniać dźwięki z otoczenia, a raczej z szumu, jaki słyszą. Następnie uczą się te dźwięki różnicować, wyróżniać z nich dźwięki mowy. Nauka ta musi przebiegać w warunkach celowo zorganizowanego i systematycznie prowadzonego procesu zwanego treningiem słuchowym. Później dzieci uczą się nadawać znaczenia określonym dźwiękom czyli uczą się rozumienia. Mowa może rozwijać się z opóźnieniem, chociaż przy wczesnym dobraniu dobrych protez (aparat słuchowy, implant ślimakowy), intensywnym treningu słuchowym i bardzo wczesnym wychowaniu słuchowo- werbalnym zdarza się, że dzieci z uszkodzonym słuchem mówią tak, jak ich zdrowi rówieśnicy, a czasem nawet lepiej. Jednak zdecydowana większość dzieci ma trudności w posługiwaniu się mową i trudności te dotyczą zarówno tworzenia wypowiedzi słownych – w wypowiedziach dominują rzeczowniki, zdania proste nierozwinięte, nieprawidłowa składnia i odmiany końcówek; artykulacji, oddychania, fonacji, prozodii, ale również trudności w rozumieniu dłuższych wypowiedzi, trudność w skupianiu uwagi na słuchaniu. Dlatego, słuchanie dłuższych wypowiedzi jest dla niesłyszących męczące, a co za tym idzie często umyka im szereg istotnych informacji, czego konsekwencją jest niezrozumienie kluczowych słów, wydających się dla słyszących oczywistymi.
Zadaniem więc nauczycieli w pracy z dzieckiem z wadą słuchu będzie przede wszystkim wnikliwe rozpoznanie jego umiejętności i możliwości oraz stworzenie przyjaznej atmosfery i optymalnych warunków do pracy, takich jak m.in:
1.    Wyciszenie klasy – szelestów, stukania, tupania, zminimalizowanie możliwości dotarcia dźwięków z zewnątrz.
2.    Zapewnienie bezwzględnej widoczności twarzy osoby mówiącej tak, by dziecko niesłyszące mogło wspomagać odbiór mowy obserwowaniem ust osoby mówiącej.
3.    Wnikliwe upewnienie się, czy uczeń z wadą słuchu rozumie polecenia, czy zapisał wszystkie ważne informacje, czy zrozumiał ich sens.
4.    Stałe motywowanie do wypowiedzi, nawet, gdy jest niegramatyczna, najeżona błędami artykulacyjnymi, wsparta gestami.
5.    Wykorzystywanie każdej sposobności do indywidualnej pracy z dzieckiem, które widząc w nauczycielu swojego sojusznika będzie się z pewnością bardziej starać.

 

Podsumowując pani Barbara Sługocka-Wilk podkreśliła dobitnie, że wada słuchu nie jest związana z inteligencją – pod tym względem istnieje, podobnie jak w każdej innej grupie, zróżnicowanie; są więc niesłyszące dzieci bardziej i mniej inteligentne. Zaznaczyła również, że ani aparat słuchowy, ani implant ślimakowy nie uczyni od razu z dziecka osoby normalnie słyszącej, rozumiejącej i posługującej się językiem tak, jak rówieśnicy. Jego mózg będzie odbierał dźwięki, ale bez właściwego treningu nie nabiorą one znaczenia. Aby dany dźwięk stał się słowem „mama”, aby dziecko zaczęło to słowo wymawiać, by zaczęło rozumieć, co mówimy i tak jak ludzie słyszący – mówić, potrzeba wielu lat rehabilitacji. Wytrwałości i cierpliwości terapeutów. Miłości i wiary rodziców. Akceptacji środowiska, w którym wzrasta.

Na zakończenie uczestnicy szkolenia mogli zadawać pytania dotyczące konkretnych problemów w edukacji dziecka z wadą słuchu. Konferencja cieszyła się dużym zainteresowaniem i pozytywnym odbiorem ze strony uczestników spotkania.

Surdologopeda w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Brzozowie

Informujemy, że w roku szkolnym 2013/14 w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Brzozowie powołane zostało stanowisko surdologopedy, czyli specjalisty zajmującego  się dziećmi, z problemami w rozwoju mowy wynikającymi z uszkodzenia słuchu.  Pełnić tę funkcję będzie mgr Barbara Sługocka – Wilk: surdologopeda, logopeda, i afazjolog. Wszystkich zainteresowanych rodziców, nauczycieli i logopedów zapraszamy do kontaktu z w/w specjalistą, szczególnie w zakresie terapii dzieci i młodzieży słabosłyszących i niesłyszących, a także w zakresie terapii: dzieci z opóźnionym rozwojem mowy, dzieci z zaburzeniami rozwoju mowy (afazja, dyslalia, mutyzm), dzieci i młodzieży z wadami wymowy, dzieci  i młodzieży z niepłynnością mowy i jąkaniem a także dzieci i młodzieży ze złożonymi problemami w rozwoju mowy.


Godziny przyjęć:
Poniedziałek:    12.00  -15.00
Czwartek:         12.00  -15.00
Piątek:               08.00 – 12.00


Anita Kafel
Dyrektor Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej

Uwaga! Planowane warsztaty z „Emisji głosu”

dr Magdalena Wasylewicz – logopeda i mgr Sylwia Szczyrska – Płatek – psycholog serdecznie zapraszają wszystkich chętnych nauczycieli ze szkół i przedszkoli powiatu brzozowskiego na warsztaty z „Emisji głosu”, które poprowadzi specjalista w tej dziedzinie Pani mgr Izabela Marczykowska w dniu 09.11.2011r. o godz. 12.00w sali narad Starostwa Powiatowego przy ul. 3go Maja 43. W przypadku dużego zainteresowania z Państwa strony zamiast zajęć warsztatowych odbędzie się wykład.

Zgłoszenia chętnych przyjmowane są pod numerem telefonu PP-P w Brzozowie.

Uwaga przedszkola! Ruszyła akcja „Wesoły smyk”

Zapraszamy wszystkie chętne przedszkola powiatu brzozowskiego do wzięcia udziału w akcji „WESOŁY SMYK” organizowanej przez:

logopedę: dr Magdalenę Wasylewicz i psychologa: mgr Sylwię Szczyrską – Płatek.

Akcja ma na celu promowanie poprawnego rozwoju przedszkolaków pod kątem prawidłowej wymowy oraz harmonijnego rozwoju w następujących sferach: psychicznej, emocjonalnej i społecznej.

Zainteresowanych prosimy o kontakt z organizatorkami akcji pod numerem telefonu PPP w Brzozowie.

„Dziecko z cukrzycą typu i w przedszkolu i szkole”

W dniu 11 października 2011r. w sali narad Starostwa Powiatowego w Brzozowie odbył się wykład skierowany do  dyrektorów szkół, nauczycieli i pedagogów nt „Dziecko z cukrzycą typu I w przedszkolu i szkole” zorganizowany przez dyrektora poradni Anitę Kafel oraz psychologa Sylwię Szczyrską – Płatek. Prelegentem była również Pani Elżbieta Rymar – dyplomowany dietetyk. W spotkaniu uczestniczyli: Naczelnik Wydziału Organizacyjno- Administracyjnego Starostwa Powiatowego w Brzozowie – Pani Ewa Szerszeń, Kierownik Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie – Pani Zofia Foryś oraz dyrektorzy  szkół, nauczyciele, pedagodzy oraz pracownicy Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej  w Brzozowie.

W Polsce jest ok. 16.000 dzieci poniżej 18 r.ż. z cukrzycą typu 1, a w ciągu ostatnich lat obserwuje się tendencję wzrostową wskaźnika chorobowości – podkreślała dyrektor Anita Kafel. Narastają zatem problemy związane z opieką nad tymi dziećmi w szkole i przedszkolu, gdyż dziecko  z cukrzycą typu 1  wymaga szczególnej, dodatkowej opieki. Dziecko jest wyjątkowym pacjentem – z racji swego wieku zdanym na pomoc osób dorosłych. Są nimi oczywiście w pierwszym rzędzie opiekunowie prawni, czyli zwykle rodzice. Jednak w chwili rozpoczęcia nauki w przedszkolu czy szkole, gdzie spędza nierzadko 1/3 doby, zarówno rodzice, jak i lekarze oczekują, że dziecko będzie mieć wsparcie  w nauczycielach. Z praktyki wynika, że zakres działań opiekuńczych, na jaki godzą się  nauczyciele bywa bardzo różny.

Celem spotkania było znalezienie odpowiedzi na pytanie, jakiego zakresu opieki można się domagać  od nauczycieli w świetle obowiązującego w Polsce  prawa? Wśród przepisów szczegółowych zapewniających  opiekę ze strony szkoły i nauczyciela znajduje się  Ustawa o systemie oświaty  z dn. 7 września 1991r. , która mówi, że: „Szkoła zapewnia realizację prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku  i osiągniętego rozwoju”. Również ustawa „Karta Nauczyciela” z dn. 26 stycznia 1982r., rozdz. 2 art.6 /tekst jednolity: Dz.U. 2006r., nr 97, poz. 674, z późn. zm./ obok zadań dydaktycznych i wychowawczych wymienia  zadanie opiekuńcze nauczyciela:  „Nauczyciel zobowiązany jest rzetelnie realizować zadania związane z powierzonym mu stanowiskiem  oraz podstawowymi  funkcjami szkoły: dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą. Edukacja nauczycieli jest  podstawowym ogniwem zapewnienia prawidłowej opieki małemu diabetykowi w placówce oświatowo – wychowawczej – kontynuowała Pani Anita Kafel. Jednakże należy stwierdzić,  że oczekiwania rodziców dzieci z cukrzycą  typu 1 oraz leczących ich lekarzy nie zawsze są zbieżne z poglądami prawników na temat odpowiedzialności nauczycieli dotyczącej opieki nad dzieckiem z cukrzycą typu 1 w placówce oświatowo – wychowawczej. Zarówno rodzice, jak i lekarze oczekują pomocy ze strony nauczycieli, ale przepisy  prawa nie określają zakresu dozwolonych lub koniecznych działań nauczyciela w opiece nad dzieckiem z cukrzycą, natomiast zabraniają wykonywania zabiegów medycznych. Specyfika opieki nad dzieckiem z cukrzycą powoduje pilną konieczność nowelizacji przepisów w celu określenia zakresu tej opieki i metod jej realizacji, aby zapewnić bezpieczeństwo dziecku z cukrzycą oraz opiekującym się nim nauczycielom.

Następnie wystąpiła Pani Elżbieta Rymar – dietetyk dyplomowany, która wyjaśniła: co oznacza termin cukrzyca, jakie są typy cukrzycy i czym się one charakteryzują. Zostały również opisane zmiany, jakie w organizmie dzieci wywołuje ta podstępna i groźna choroba, przyczyny cukrzycy, a dalej – jakie błędy są popełniane w żywieniu dzieci i czym to skutkuje. Pani dietetyk  podkreśliła, że negatywny wpływ na zdrowie ma niewłaściwy styl życia, który także może wywołać cukrzycę oraz poinformowała jakie badania należy wykonać, aby sprawdzić, czy dana osoba jest cukrzykiem ( choroba ta początkowo przebiega podstępnie i część osób nie wie,  że ją ma). Szczególną uwagę Pani Dietetyk zwracała na wzajemną współpracę nauczyciela z rodzicem dziecka – diabetyka. Dziecko z cukrzycą typu 1 wymaga pewnych dodatkowych działań opiekuńczych – podkreślała Pani Elżbieta Rymar –  takich jak dopilnowanie czy zjadło posiłek w odpowiedniej ilości i czy jakość tego posiłku jest właściwa, zwrócenie uwagi na aktywność fizyczną dziecka oraz odniesienie jej do poziomu glikemii i spożywanego posiłku. Wymaga to odpowiedniej wiedzy i umiejętności opartych na edukacji diabetologicznej. Mówiła o najczęściej występujących objawach cukrzycy u dzieci, jakie są objawy poprzedzające wystąpienie śpiączki, a przede wszystkim, jak ważną rolę pełni w szkole nauczyciel, bo to właśnie on ma kontakt z dzieckiem i może najszybciej zaobserwować niepokojące objawy. Zostały również omówione objawy niedocukrzenia – co robić, aby nie dopuścić do takiego stanu, jak postępować w przypadku ciężkiej hipoglikemii,  a także co robić, gdy nastąpi przecukrzenie (hiperglikemia). Bardzo istotną rolę w prowadzeniu dziecka diabetyka odgrywa szkoła – zaznaczała Pani Rymar – gdyż dziecko spędza w szkole znaczną część swojego czasu. Ważny jest również nadzór nad tym, co dziecko może kupić w szkolnym sklepiku. Powinny być tam: gotowe kanapki z bułkami razowymi, owoce, ciastka pełnoziarniste, chipsy bananowe, jabłkowe, pakowane orzechy i suszone owoce, batony, musli, woda, naturalne soki i inne zdrowe produkty.

Natomiast psycholog Pani Sylwia Szczyrska – Płatek w swoim wystąpieniu skupiła się na tym, by na zagadnienie cukrzycy spojrzeć okiem psychologa. Na początku wyjaśniła z jakimi emocjami boryka się osoba od momentu usłyszenia diagnozy do osiągnięcia stanu pożądanego, jakim jest akceptacja swojej choroby i siebie z chorobą. Proces ten nie jest łatwy, gdyż przeżywane emocje są bardzo silne – od szoku, niedowierzania i zaprzeczania poprzez złość, bunt, smutek, a czasem nawet depresję. Niektórym osobom bardzo ciężko jest uporać się z negatywnymi myślami i odczuciami, dlatego też Pani psycholog powiedziała, co można zrobić by sobie pomóc oraz gdzie można pomoc uzyskać. Ważnym aspektem było opisanie, jakie są sygnały dobrej adaptacji emocjonalnej dziecka do choroby, jaką postawę względem choroby powinien przyjąć rodzic, by dziecko nie czuło się nadmiernie kontrolowane i ograniczone z powodu choroby. Rozwój poznawczy i emocjonalny dzieci i młodzieży z cukrzycą nie różni się od rozwoju dzieci zdrowych – podkreśliła Pani Sylwia Szczyrska – Płatek. Dlatego też powinno brać udział w takich samych aktywnościach oraz mieć takie same prawa i obowiązki, jak zdrowi rówieśnicy. Z powodzeniem może uczestniczyć w zajęciach szkolnych i pozaszkolnych, brać czynny udział w zajęciach ruchowych, wyjeżdżać na wycieczki klasowe, wychodzić do kina czy teatru, a nawet uprawiać sport. W pracy z małym diabetykiem należy pamiętać o tym, że na przebieg procesówpoznawczych i emocjonalnych oraz na zachowanie dziecka niekorzystny wpływ ma pogorszenie stanu somatycznego dziecka (hipo- lub hiperglikemia) powodując przejściowe pogorszenie jakości wykonywania zadań. Pani psycholog wyjaśniła na czym polegają zadania nauczyciela, który ma w klasie dziecko chore na cukrzycę, jak powinna wyglądać współpraca nauczyciela z dzieckiem chorym, z klasą oraz z rodzicami. Przekazane zostały wskazówki i zalecenia do pracy.

Na zakończenie spotkania zostały nauczycielom rozdane materiały dydaktyczne m.in. ulotki opracowane przez Panią Elżbietę Rymar dotyczące żywienia diabetyków, a także materiały w wersji elektronicznej: film szkoleniowy „Cukrzyca – przewodnik dla rówieśników” zrealizowany przez Ministerstwo Zdrowia oraz książeczkę z cyklu „One są wśród nas. Dziecko z cukrzycą w szkole i przedszkolu” – informacje dla opiekunów i pedagogów. Wyżej wymieniona publikacja została sfinansowana przez Ministerstwo Edukacji Narodowej w ramach rządowego programu Bezpieczna i Przyjazna Szkoła.

 

 

DZIECKO Z CUKRZYCĄ W SZKOLE I PRZEDSZKOLU
Informacje dla pedagogów i opiekunów (*.pdf)

film do pobrania “Cukrzyca – przewodnik dla rówieśników”

 

 


Mamy logo poradni, mamy logo poradni!

W dniu 13 grudnia 2010r. rozstrzygnął się konkurs dla klas IV – VI oraz klas gimnazjalnych pn „LOGO Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Brzozowie”, którego organizatorkami były: psycholog Sylwia Szczyrska – Płatek i pedagog Marta Śmigiel. Udział w konkursie wzięło udział 10 szkół: SOSW w Brzozowie, Gimnazjum w Dydni, Gimnazjum w Domaradzu, Szkoła Podstawowa Nr 1 w Brzozowie, Szkoła Podstawowa Nr 2 w Izdebkach, Szkoła Podstawowa Nr 2 w Przysietnicy, Zespół Szkół w Bliznem, Zespół Szkół w Turzym Polu, Zespół Szkół Nr 1 w Humniskach, a także Zespół Szkół Nr 2 w Humniskach.

Spośród nadesłanych prac wyłoniono laureata, którym został Łukasz Drobot – Gimnazjum w Dydni. Ponadto wyróżniono dodatkowo 5 prac, których autorami są: Monika Jarosz – SOSW w Brzozowie, Łukasz Najbar – SOSW w Brzozowie, Paweł Graboń – SOSW w Brzozowie, Daniel Wójcik – Gimnazjum w Dydni oraz Wiktor Bigos – Zespół Szkół w Turzym Polu.
Zwycięzcom serdecznie gratulujemy !

Zdjęcia z rozdania nagród

Happening "Podsumowanie kampanii społecznej – Przeszczep nadziei transplantacja w edukacji"

W dniu 5 listopada 2010r. w Brzozowie odbył się happening – podsumowanie kampanii społecznej promującej transplantację „Przeszczep nadziei – Transplantacja w edukacji”, której organizatorami był Starosta Brzozowski Zygmunt Błaż wraz z Dyrektorem Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Brzozowie Anitą Kafel. Uczestniczyło w niej 10 szkół: I LO w Brzozowie, ZSE w Brzozowie, ZSB w Brzozowie, Zespół Szkół w Starej Wsi, Gimnazjum w Bliznem, Gimnazjum w Domaradzu, Gimnazjum w Dydni, Zespół Szkół Nr 2 w Humniskach oraz Gimnazjum w Haczowie i Gimnazjum Nr 1 w Brzozowie. Gośćmi spotkania byli Przewodniczący Rady Powiatu Brzozowskiego Pan Henryk Kozik, Sekretarz Powiatu Brzozowskiego Ewa Tabisz, Dyrektor Szpitala Specjalistycznego w Brzozowie Andrzej Piotrowski, Dyrektor Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w Brzozowie Tadeusz Pióro, Dyrektor Powiatowego Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół w Brzozowie Stanisław Pilszak, Dyrektorzy szkół wraz z pedagogami, nauczycielami i młodzieżą – najmłodszymi uczestnikami kampanii. Patronat medialny objęła TVP Rzeszów oraz Super Nowości. Nie zabrakło także mediów lokalnych.


Pierwszym etapem kampanii była organizowana w kwietniu konferencja naukowa z udziałem transplantologa dr Grzegorza Senatorskiego ze Szpitala Klinicznego Dzieciątka Jezus w Warszawie, pacjentki po transplantacji wątroby Pani Magdaleny Kożuchowskiej, wykładowców z Uniwersytetu Rzeszowskiego: etyków ks. prof. Andrzeja Garbarza i ks. prof. Janusza Miąso, dziekana Ryszarda Pęczkowskiego, prawnika mecenasa Krzysztofa Miąso, dr Martę Wrońską i dr Magdalenę Wasylewicz.

Drugim etapem kampanii były prelekcje, które łącznie dla 68 klas przeprowadziła Dyrektor Anita Kafel. Młodzież nie boi się rozmów na trudne tematy – często podkreślała – A podjęte przez uczniów działania dowodzą ogromnej dojrzałości, zaangażowania i odwagi młodych ludzi w podejmowaniu tak trudnego tematu, jakim jest transplantacja. Istnieje ogromna potrzeba edukacji, przełamywania mitów i stereotypów, jakie narosły wokół transplantacji – uznanej na całym świecie metody leczenia ratującej życie. Jednym z rozwiązań, które mają spowodować wzrost świadomości społecznej wydaje się być edukacja i rozmowa. Dlatego Pan Starosta z Panią Dyrektor zainicjowali taką akcję, by małymi krokami zmieniać nasze myślenie o transplantacji. Teraz to jeszcze w polskich niektórych szkołach i domach często temat tabu – ale takie akcje, jak nasza brzozowska, a jednocześnie podkarpacka mają ogromną szansę to zmienić. Każda szkoła z powiatu biorąca udział w naszym projekcie przygotowała transparent z hasłem nt transplantacji, aby podczas happeningu wziąć udział w przemarszu ulicami miasta oraz prace na konkurs promujący przeszczepianie narządów, który rozstrzygnął się w trzech kategoriach: plastycznej, polonistycznej i multimedialnej. Wyróżnione prace zostały zaprezentowane na scenie kina „Sokół”, a z pozostałych wykonano wystawę na terenie Specjalistycznego Szpitala w Brzozowie, aby w ten sposób także wyróżnić młodzież, a jednocześnie zwrócić na to zagadnienie uwagę społeczeństwa.

Ale to nie koniec atrakcji! Uczennice z Zespołu Szkół Budowlanych w Brzozowie: Anna i Katarzyna Wojtoń przygotowały część artystyczną – przepiękne piosenki o życiu. Hitem był utwór Eleni „Tylko w Twoich dłoniach”. Takie działania warto zawsze zauważyć i odnotować. Jeden z pedagogów szkoły ponadgimnazjalnej w Brzozowie sygnalizował, że młodzież pragnie ze swym przekazem trafić nie tylko do środowiska szkolnego, ale i poza szkolne mury realizując własne pomysły, a w ten sposób rozszerzając akcję transplantacyjną. Jest to niezwykle motywujące i budujące, że mamy tak wspaniałą młodzież, tym bardziej że przeszczepianie narządów jest uznaną na świecie metodą leczenia. Pozwala na ratowanie życia i przywracanie zdrowia ciężko chorym ludziom. Brak świadomości społecznej jest jedną z przyczyn ograniczających liczbę zabiegów. Przeszczep daje chorym szansę na normalne życie – mogą się uczyć, pracować, założyć rodzinę, spełniać marzenia. Wciąż jednak zbyt wiele osób umiera nie doczekawszy zdrowego narządu. A

kcja „Przeszczep nadziei – Transplantacja w edukacji” skierowana do uczniów szkół ponadgimnazjalnych i gimnazjalnych jest jednym z działań, które ma poprawić sytuację polskiej transplantologii. Pamiętajmy – podsumował Starosta Brzozowski Zygmunt Błaż – możemy być dawcą…ale również stanąć po drugiej stronie, jako osoba oczekująca pomocy – biorcą.

 

Galeria zdjęć z podsumowania

TVP Rzeszów

TVP oddział Rzeszów – program Barbary Pawlak "Pytania do …"

Transplantacja – pod takim hasłem w dniu 2 czerwca 20010r. w TVP Rzeszów przy ul. Kopisto 6 w swoim programie “Pytania do…” redaktor Barbara Pawlak prowadziła rozmowy ze swymi gośćmi. Byli nimi: Dyrektor Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Brzozowie Anita Kafel, a także Piotruś Motyka z Tarnobrzega – młody pacjent po transplantacji wątroby (przeszczep rodzinny) wraz ze swymi rodzicami, ks. prof. Andrzej Garbarz, lek. med. Wiesław Gucwa – Ordynator OIT w Sanoku, koordynator transplantacyjny oraz Ewa Zawilińska – Konsultant wojewódzki ds. pielęgniarstwa, koordynator transplantacyjny Szpitala Powiatowego w Jaśle.

Mówiono między innymi o tym, że w ubiegłym roku dwa, w tym roku ani jeden przeszczep rodzinny nie został jeszcze przeprowadzony wśród mieszkańców naszego regionu. To oddanie narządu lub jego części dziecku, wnuczkowi, albo na przykład ojcu. Aby zmienić tę smutną statystykę Polska Unia Medycyny Transplantacyjnej rozpoczęła w regionie program “Partnerstwo dla Transplantacji”. W Podkarpackim przeszczepy rodzinne są wciąż jednak mało znaną metodą ratowania życia. By ją spopularyzować Polska Unia Medycyny Transplantacyjnej mobilizuje szpitale do większej aktywności.

Prof. Wojciech Rowiński, wiceprezes Polskiej Unii Medycyny Transplantacyjnej -“Umówiliśmy się, w jaki sposób będziemy popularyzowali tę ideę. Będziemy spotykać się w stacjach dializ z pacjentami i ich rodzinami, bo nie można sprowadzić pacjenta do roli żebraka, żeby pytał czy ktoś mi odda nerkę.”-

Te sytuację muszą zmienić koordynatorzy szpitalni. Przeszkoleni lekarze i pielęgniarki już pracują w Przemyślu, Sanoku, Jaśle, Brzozowie, Rzeszowie, Dębicy, Mielcu i Tarnobrzegu. Wciąż jednak brakuje ich w pozostałych szpitalach powiatowych.

“Ogromną rolę odgrywa tutaj także oświata, czyli działania w zakresie transplantacji w edukacji” – podkreśliła w trakcie spotkania Dyrektor Anita Kafel. “To Poradnie Psychologiczno – Pedagogiczne są najkrótszą drogą dotarcia do szczytu, czyli edukację należy rozpocząć od dyrektorów szkół, nauczycieli biologii i pedagogów, a dopiero potem uczniów. Młodzież jest bardzo otwarta i zainteresowana tematyką dawstwa i przeszczepiania narządów. Naszą działalność rozpoczęliśmy wspólnie ze Starostą Brzozowskim Panem Zygmuntem Błażem konferencją “Przeszczep nadziei – Transplantacja w edukacji”, którą skierowaliśmy właśnie do dyrektorów szkół, nauczycieli i pedagogów. W przyszłym roku szkolnym planujemy prelekcje oraz konkursy w trzech kategoriach: plastycznej, polonistycznej, a także projekcji multimedialnych. Mamy już sygnały od Pani Dyrektor Liceum w Brzozowie, że planowany jest happening, a także sygnały od dyrektorów innych placówek, że pragną włączyć się w nasze działania.”

Informujemy, że osoby chcące wypełnić deklarację woli, czyli zgodę na oddanie narządów po śmierci, bądź też zgłosić sprzeciw wobec pobierania od niej narządów, mogą to zrobić wypełniając wniosek dostępny na stronie www.poltransplant.org.pl

Zapraszamy do obejrzenia filmu